Het nieuws dat Alexander Mcqueen was overleden verspreidde zich als een lopend vuurtje, het leek wel alsof Ms. Gossip Girl het had doorverteld aan de ‘Upper East Side’ waarna het snel met de nieuwste communicatiemiddelen in het saaie Nederland binnen kwam stromen.

Een RIP- twitterbericht later en ik was op de hoogte. Ook ik was onderdeel van de schakelketting en twitterde en mailde het door naar collega’s.
Ongeloof en verbazing waren de gevoelens die de hoofdtoon speelden. In godsnaam waarom zou een zo’n getalenteerde ontwerper zijn leven beëindigen? Het was een zeer getalenteerde ontwerper die niet vies was van creativiteit. Dat liet hij wel zien met zijn laatste collectie (S/S 2010) waarin modellen op ‘onmenselijke’ schoenen moesten lopen. Kritieken vlogen McQueen om de oren, maar wat mij betreft heeft hij zijn doel bereikt. De hele modeindustrie had het over zijn schoenen en daarmee zijn modeshow en daar draait het om.

Nu is deze man dood en vormt hij een spiegel die laat zien dat het leven niet eindig is. Ook een man die aan de top staat, die bij iedereen bekend was (-geliefd of gehaat), gaat dood. Vervolgens draaien de hersenen bij iedereen op volle toeren: ‘Waar is die dood aan gegaan? Overdosis?’ Nog geen uur later en het was bekend dat McQueen zelf een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Je begrijpt: theorieën vormen zich en roddels verspreidden, maar de waarheid díe is mee in het graf.
Het irriteert mij eigenlijk mateloos dat het nieuws zich zo snel na zijn dood moest verspreiden. Het is het zelfde liedje als bij Micheal Jackson, de man die van zoveel beschuldigt was, waarvan verkrachting er één was, en dan is die dood en het nieuws verspreidde zich binnen een nano-seconde waarin iedereen zijn berouw liet zien. Uiteraard is het verschrikkelijk dat iemand het leven laat, maar waarom wordt iemand dan ‘geëerd’ als die er eigenlijk niks meer aan heeft? Was en is het niet veel beter als je de mensen op het moment van leven respecteert? Zodat deze persoon ook kan zien dat mensen om je geven en je ook te gek vinden?

McQueen heeft een pracht van een label ontwikkeld iets waar hij trots op mag zijn. Jammer dat de meeste mensen het nu pas waarderen en/of beseffen en hun oude McQueen spullen gauw op Ebay zetten met een flinke prijsverhoging, want tsja McQueen is nu een schaarsteproduct dus daar kunnen we flink wat winst uit halen. Uiteraard zal er ook nog een museum over hem komen, én een boek, én t-shirts a la Micheal Jackson én waarschijnlijk zal hij de geschiedenisboeken ingaan als een geweldig modeontwerper én dat, dat vind ik wel terecht.

R.I.P. Alexander McQueen (17 maart 1969 -11 februari 2010)